Fotomateriaal zorg en welzijn gastouder
 

Blog

29 januari 2015

Koudwatervrees

 
Foto Catrien Bruil

Vorige week werd ik gebeld door de projectmanager Alice. Zij vroeg aan mij om een blog te schrijven. Ja, inderdaad: vorige week! Ik heb “ja” gezegd! Maar wat een uitstel gedrag heb ik getoond! Ik had immers nog zoveel andere dingen te doen. Maar het bleef maar door mijn hoofd spoken. “Je hebt beloofd een blog te schrijven!. Catrien, dat moet je eens doen! Catrien, dat kun jij wel!” Nu ik eindelijk achter mijn laptop zit, merk ik al dat ik rustiger word, en dat het best leuk is om een nieuwe uitdaging aan te gaan.

   

Hoe het allemaal begon…

 

Het is februari 2010. Ik was net een paar maanden daarvoor begonnen met mijn eigen bureau voor coaching en werving en selectie. Toen ik een kandidaat afwees voor een bepaalde functie, was zijn reactie: “Och, dat is niet erg! Ik ga volgende week naar een selectiedag voor assessoren. Dat kan ik ook wel!” Ik rook direct kansen, nadat hij mij uitgelegd had waar het om ging. Ik heb in mijn jonge jaren verpleegkundige en pedagogische opleidingen gedaan, dus het sloot mooi aan, vond ik. In Zeist zijn er toen ongeveer 250 assessoren geselecteerd en opgeleid. Na een paar maanden gingen we aan de slag om ca. 16.000 ervaren gastouders te examineren. Soms 4 op één dag. Meestal opa’s en oma’s die met veel liefde op hun kleinkinderen pasten. Door de wetswijziging moesten zij een zorgdiploma aan kunnen tonen zodat hun kinderen het recht op kinderopvangtoeslag behielden.

 

Weerstand

Deze gastouders waren in eerste instantie daar helemaal niet blij mee. Het ging toch goed? Zij hadden hun kinderen toch ook goed opgevoed? Wie kon het nou beter dan zijzelf? Veelal kwamen deze gastouders voor het eerst in aanraking met e-learning. De kinderen hielpen hun ouders op weg. Soms werd zelfs het oppaskind ingeschakeld. “Oma, dat moet je zo doen! Ik herinner me een oma van 72 jaar die glansrijk haar diploma haalde en mij opbelde dat zij geslaagd was. Dit was haar eerste diploma in haar leven. De handtas werd aan de vlag buiten gehangen!

 

Vooruitgang

In de loop der jaren zijn de eisen bijgesteld. Maar steeds was het uitgangspunt: Gebruik de ervaring van de gastouder. Door de laagdrempelige onderwijsvorm en leuke herkenbare lesstof, raakten velen steeds bedrevener en enthousiaster om het diploma te halen. Het was en is nog steeds een ultieme kans om in heel korte tijd het traject te doorlopen. Veel kandidaten zijn blij verrast dat ze binnen enkele dagen al uitslag hebben gekregen voor hun theorie examen en dat zij ernaar uit kijken om nu snel de praktijktoets te doen. Dan kom ik als assessor in beeld. Als de kandidaat door mij gebeld wordt, dan weet ze al dat zij voor de theorie geslaagd is. We maken dus een afspraak in jubelstemming. Het examen mag plaats vinden in het huis van de kinderen of in haar eigen huis. Wel moet het geschikt en veilig zijn voor de kinderen. Er moeten minstens twee kinderen aanwezig zijn tussen één en zeven jaar. Over het algemeen merk ik dat de kinderen feilloos aanvoelen dat zij op dat moment een belangrijke factor zijn. Ze werken goed mee en er wordt in de meeste gevallen niet gezeurd. Soms moet ik wel lachen: Als gastouder vraagt of kind de handen wil wassen voor het eten of na de toiletgang en kind reageert met: “Waarom moet dat nu?“ Dan valt GO wel een beetje door de mand! In de loop der jaren heb ik vele knutseltechnieken, spelletjes en liedjes voorbij zien komen. Zo leuk! Het is steeds weer een feestje om samen te zorgen dat de gastouder een diploma haalt. Maar wat nog leuker is: Bijna iedere keer hoor ik dat men er zoveel van geleerd heeft!!

 

Succes

Nou, mijn eitje is gelegd. Ik hoop u binnenkort tegen te komen als kandidaat voor de diplomaroute voor gastouders of helpende! Veel succes met de opleiding. (En…. u verdient het om in uzelf te investeren!)

 

Catrien Bruil Teeuwsen

assessor 

0 reacties Plaats een reactie
Er zijn nog geen reacties geplaatst.
  • Plaats een reactie